Bugün 17 Aralık 2018 Pazartesi
Sevgi Üzerine -1
Sevmek insani bir duygudur. Tarihimiz sevgi üzerine kurulu birçok mühim hadiselerle doludur. Vatan sevgisinden insan sevgisine kadar hayatımıza satır satır işlenmiştir. Leyla ile Mecnun, Ferhat ile Şirin, Aslı ile Kerem insanın insan sevgisini anlattığı gibi insanın ilahi sevgisini da yansıtan birer ayna hükmündedir.
01.06.2018Remzi ERDEM - Yazi Arşivi
Sevginin ne olduğunu anlayabilmek için öncelikle sevmek gerekir. Şekli ne olursa olsun sevmek. Sevmeyi bilmeyene sevgiyi anlatmak abesle iştigal etmekten öteye geçmez. Çünkü onlar bu kavramdan uzaktırlar ve manasını anlamaktan da yoksundurlar. Dolayısıyla sevmeyi bilmeyene sevgiyi anlatmak gereksizdir.
Sevgiye münafıkça yaklaşanları da unutmamak gerek. Bu tip insanlar münafıklıkları gereği gerçeği değiştirmede, farklı anlatmada mahirdirler. Hatta kendi işledikleri kötülüğü karşısındakinin işlediğini söylemekten bile çekinmezler ve bunu yaparlar da. Zaten toplumun en tehlikeli unsurları da bunlardır.
Sevgiden uzak olduğunu doğrudan söyleyenler ise zavallı insancıklardır. İşgal ettikleri ya da bulundukları yerin büyüklüğü hiç de önemli değildir. Zira sevmek harika bir duygudur ve mükemmel bir haslettir. İnsan sevdikçe büyür, sevmedikçe de küçülür. Bu küçülme bedenen olmasa bile ruhen yok olmaya kadar gider. Tarihte tiranlar sevgiden mahrum oldukları için yokluğa mahkûm olmuşlardır. Oysa sevenler büyüdükçe büyümüşlerdir. Ömer olmuşlardır, Fatih olmuşlardır veya Akşemsettin, Yunus olmuşlardır.
Sevgi insanı büyüten bir haslet olduğu gibi aynı zamanda toplumu şekillendiren iyiye götüren bir davranıştır. Yönetenler sevmezlerse yönetemezler. Yönetir gibi görünürler fakat yönetemezler. Göstermelik gülücükler, bebekleri kucağa alıp ce ce yapmalar sevgi anlamı taşımaz. Sevmek en fakirle fakir olmaktan geçer. Sofrasında bir somun ekmek bile bulamayanlarla beraber olmaktan geçer. Sevmek, kâşanelerde oturarak şükürsüz nimetler içinde boğulmakta değildir. Sevmek riyakârca davranmak değildir. Hele aldatmak hiç değildir.
Mevlana Celaleddin Rumi sevgiyi maddeye değil ruha yapılmasını tavsiye eder. Maddeye duyulan sevgi madde değiştiği zaman yok olur. Eğer bir insanı seviyorsanız onu manasıyla severseniz bir kıymet ifade eder. Eğer onu maddi güzelliği sebebiyle severseniz güzellik kaybolduğunda düşmanlık başlar ki bu doğru bir davranış biçimi olmaz. Yunus Emre de aynı mantıkla sevgiyi tarif eder.
Sevgi doğru dürüst olmayı gerektirir. Doğru olmayanlarda sevgi olmaz. Var gibi görünse de aslında yoktur. Var gibi görünen ise sadece hırstır, kindir ya da çekememezliktir veyahut yalakalıktır. Oysa sevgi bütün bu kötü biçimlerden uzak olması lazımdır ki bir kıymet ifade etsin.
Seven sevdiği şeyde yok olur.
İnsan ömrü çok kısadır. Şu kısa ömür içinde sevgiyi anlamak için kafa yormak ve onun için de zaman ayırmak lazım geldiğini düşünüyorum. Geleceği yakalayabilmenin önemli unsurlarından birinin de bu olduğunu düşünüyorum. Çünkü sevmezsek, insanlara kin duyarız. Sevmezsek çevreyi kirletiriz. Sevmezsek ahlakı kaybederiz. Sevmezsek edebi kaybederiz. Sevmezsek geleceği kaybederiz. Sevmezsek insan olma özelliğimizi yok ederiz.
Gelin önce sevmeyi öğrenelim.
Ne dersiniz…
Remzi Erdem
17/04/2018
 
 
Tüm Yorumlar
Şuan Kayıtlı Bir Yorum Bulunmamaktadır.İlk Yorumu Siz Yapmak İster misiniz?

Tüm Yorumlar

 
Anahtarlık Sepeti
Arşiv
Anasayfa
Foto Galeri
Videolar
Köşe Yazarları
Hakkımızda
Reklamlar
Editör
Künyemiz
Facebook
Twitter
Bize Ulaşın
Copyright © 2018 - Tüm hakları saklı tutulmaktadır.
Bu sitede yayınlanan tüm resim, materyal ve içeriğin telif hakları tarafımızca saklı olup izinsiz alınıp kullanılamaz.